زمین،تنها سیاره دارای حیات در منظومه شمسی ما
در کل تاریخچه اش زمین همانند یک کیسه بکس سیاره ای بوده است
هر چیزی که از مدار زمین عبور میکند
میتواند یک روز به زمین برخورد کند
در همین لحظه سنگین وزنهای آسمانی پر خروش هستی را می کوبند
و هر آن ممکن است مشتی محکم بر چهره زمین بنوازند
قدرت این ضربه درست همانند این است که در یک آن کل تسلیحات دنیا بکار گرفته شود
و مانند آن است که همه دنیا با یک هیروشیمای دیگر مواجه شوند
هر چیز یکه در ماست از هم متلاشی می شود
و همه ذرات بدن شما به ابدیت میپیوندد
اما بعضی از دانشمندان و فضانوردان سابق
مایل نیستند بدون تلاش و مقاومت دربرابر نابودی سر فرود آورند
رقابت و تلاشی است تا این نابود کننده های کیهانی ره گیری شوند
قبل از آنکه رستاخیزی بوجود آید
Traduzione e synchfix: supersimo, ZioCampori, hipopo, kickaha, cochrane, don_ciccio
Revisione: kickaha, supersimo
جهان هستی---پایان زمین تهدیدات فضا برای زمین ما
::Italian Subs Addicted:: [www.italiansubs.net] Translate to Farsi: dr_hanaj@yahoo.com
زمین همچون یاقوتی در منظومه شمسی ما میدرخشد
ما به روزمرگی مشغولیم
بیخبر از آنکه در دور دستهای فضا
دردسر ممکن است به ما روی آورد
منظومه شمسی ما بیشتر شبیه یک پارک تفریحی سرگرم کننده است
زمین و سایر اجسام در یک مسیر قابل پیشبینی بدور خورشید می گردند
طبیعتاً همه چیز آرام و مطمئن است
اما گاهی اوضاع بینظم و خروشان میشود
زمین میتواند مورد اصابت سنگهای فضایی یا توسط تابشهای فضایی مورد هجمه قرار گیرد
بوسیله انرژی اجسام سماوی و نیروهای کیهانی
لرزه بر پیکره اش بیفتد و مورد تهدید قرار گیرد
زمین بر پهنه وحشت کیهان میگردد
پهنه ای که ممکن است او را درگیر خطر مهلکی سازد
وقتی در یک مسیر از پیش تعیین شده به سرعت در حال حرکتید
باید امیدوار باشید چیزی سر راهتان قرار نگیرد زیرا کاری از دستان بر نمی آید
...مرز نیکاراگوآ درست در مسیر قرار دارد
فضانورد سابق راستی شوئیکارت بیش از همه میداند
اجسام کیهانی چه خطری میتوانند ایجاد کنند
در سال 1969 او اتاقک قمری را در مأموریت آپولو9هدایت میکرد
اکنون وی بیش از یک سفر به کیهان خود را آماده کرده است
او فریاد خطر را در باره یک سنگ آسمانی خاص بلند کرده است
بنام آپوفیس
که در سال2004 بسیار نزدیک شد
آن به سرعت همگان را متوجه خود کرد زیرا
احتمال برخورد بسیار بالا بود
در واقع از هر برخورد دیگری که تا آن زمان
دیده بودیم بالاتر بود
و شوئیکارت خود یادبودی از وحشتی واقعی در زندگی دارد که چطور یک برخورد شهابسنگ میتواند
مخرب باشد،حتی کوچکتر از آپوفیس
30ماه ژوئن 1908ساعت 7:15صبح
جسمی به اندازه نصف یک زمین فوتبال
با سرعت حدود 54000کیلومتر در ساعت از فضا سقوط کرد
و به دنبال خود جریانی از گاز آتشین بوجود اورد
در عرض چند دقیقه گلوله آتشین وارد اتمسفر ما شد
و بشدت در حدود جنگل تونگوسکای سیبری منفجر گشت
و به عنوان بزرگترین انفجار در تاریخ مدرن بشریت بر روی زمین ثبت شد
انفجار موجی را بوجود آورد که 8میلیون درخت را به آتش کشید
در منطقه ای بزرگتر از رود آیلند
خوشبختانه در اثر مستقیم انفجار کسی نمرد
زیرا آن منطقه ، منطقه ای غیر مسکون بود
اگر آن شهابسنگ چند ساعت دیرتر برخورد می کرد
در سیبری فرود نمیآمد بلکه درست روی اروپا برخورد می کرد
و اگر در آسمان شهرهای بزرگ اروپا منفجر شده بود
یک میلیون انسان به همین راحتی کشته میشدند
برای چند سال گذشته
انفجار تونگوسکا در هاله ای از اختلاف نظر فرو رفته بود
امروزه بسیاری از دانشمندان بر برخورد یک شهابسنگ به عنوان علت همعقیده هستند
باور نکردنی است، آن شهابسنگ هرگز با زمین برخورد نکرد
در عوض 8 کیلومتر در بالای زمین یخ زده سیبری منفجر شد
یک شهابسنگ کوچک نمیتواند در لایه اتمسفر خارجی ما دوام بیاورد
زمانی که به داخل اتمسفر پایینی وارد می شود و
سرعتی برابر 80000کیلومتر در ساعت دارد
همانند تخم مرغی است که با سنگی سفت برخورد میکند
انفجار سیبری انرژیی آزاد کرد که برابر 15مگاتن تی ان تی بود
هزار برابر بیشتر از هیروشیما
اگر این انفجار بر روی یک شهر بزرگ رخ داده بود بطور کامل آنرا نابود میکرد
Near Earth Objects, or NEOs. دانشمندان این مهاجمین ویرانگر را اشیاء نزدیک زمینی یا ان ایی اُ می نامند
آنها خرده سیاره ها و ستاره های دنباله دار هستند
که بقایایی از تشکیل سیارات می باشند
ستاره های دنباله دار در ابر اُورت در کمربند کوئیپر حرکت می کنند
که در آنسوی سیاره نپتون قرار دارد
سیارکها در یک خمیدگی بین مشتری و مریخ در حرکتند
اما همیشه از این ترتیب منظم پیروی نمی کنند
اغلب خرده سیاره ها در مداری بصورت یک کمربند مشخص بین مریخ و مشتری در گردشند
و ما در مورد آنها زیاد نگران نیستیم
اما هرگاه یکی از آنها از مدار خارج می شود و همه آن توده و انرژی
به طرف زمین یورش می اورد اینجاست که منجمین شروع به نگرانی میکنند
گاهی این بقایای کیهانی از مدار خود خارج می شوند
و قصد برخوردی با زمین پیدا میکنند
اتمسفر قطور سیاره ما اکثریت قریب به اتفاق آنها را تبخیر میکند
اما یک جسم بزرگ میتواند از این لایه بگذرد
و در واقع با زمین برخورد کند
اگر بخواهید به کیهان توجه کنید
و به نیروهایی که ممکن است باعث نابودی ما شوند بیندیشید
برخورد شهابسنگها واقعی و بد سگال هستند
قبلاً رخ داده است و دوباره نیز می تواند
65میلیون سال پیش
یک شهابسنگ به اندازه یک شهر کوچک
از آسمان فرو آمد
و در یوکاتان در شرق مکزیک منفجر شد
نزدیک دهکده مکزیکی امروزی ،چیکسولوب
با نیرویی برابر یکصد میلیون مگاتن تی ان تی
...اینجا زمین است...به این شکل
بیلیونها تن از پوسته زمین به داخل اتمسفرپرتاب شد
و زمین را همانند پتویی پوشاند ونور خورشید را سد کرد
و اساس زنجیره غذایی به هم ریخت
و موجی از انقراض را در درخت حیات موجب شد
باور بر این است که برخورد دهشتناک
در انقراض کامل دایناسورها سهیم بوده است
ما میتوانیم راجع به شهابسنگها به عنوان اجسام نگران کننده ای فکر کنیم
اما اگر به خاطر آنها نبود ما هرگز اینجا نبودیم
اجداد پستاندار ما بر روی پاهای خود می دویند
و تلاش داشتند از پیش غذا شدن برای تی رکس نجات یابند
تی رکس منقرض شد
و سپس جبهه ای برای یک جایگاه ویژه اکولوژیکی باز شد
منجر شد تا اجداد پستاندار ما میدان نمو و تکامل یابند
و تبدیل به چیزی شوند بلند همت تر از یک موجود ضعیف
و از آنها پریماتها منشأ بگیرند و از آنها ما انسانها
اما رو راست بگوئیم همین تخته سنگهای آسمانی
که راه ظهور انسان را بر روی زمین هموار کرده اند
روزی ممکن است بساط ما را یکسره از روی سیاره بر چیند
در سال 1998 کنگره ناسا را ترغیب کرد تا همه اجسام نزدیک زمینی را شناسایی کند
به پهنای نیم مایل یا بیشتر
آنچه که آنها یافتند نگران کننده بود
بیش از 850 ان ایی اُ در نزدیکی ماست
این شهابسنگها نزدیکترین به ما هستند
و خطرناکترین همسایه ها رد منظومه شمسی ما محسوب می شوند
دونالد یومنز سرپرستی برنامه ان ایی اُ را در آزمایشگاه جت پروپولژن ناسا بر عهده دارد
او و همکاران شکارچی این خرابکاران کیهانی اش
قاتل های بالقوه کیهانی را در منظومه شمسی رصد می کنند
و آنها را در لیست تحت تعقیب های خود قرار می دهند
یافتن این اشیاء نزدیک زمینی تا حدی شبیه ردیابی گرد باد ها میباشد
وقتی روز بعد از روز آنها را ردیابی می کنید بهتر میتونید مدارشان را درک کنید
میتوانید حدس بزنید کجا میروند،و نظر بهتر یدر باره انازه آها پیدا میکنید
و اگر بایستی با زمین برخورد کنند با چه سرعتی خواهد بود
با استفاده از فن آوری های تلسکوپیک
نقشه برداری فضایی ناسا بیش از 90 درصد همه ان ایی اُ ها را زیان بخش فرض کرده است
این اجسام وحشت آور میتوانند با انرژی بیش از همه
سلاحهای هسته ای امروزی روی سیاره ما با زمین برخورد کنند
چنین برخوردی میتوان منجر به انقراض کامل شود
ما انتظار نداریم که یکی ار آنها تقریباً هر چند صد سال یا
میلیون سال برخوردی داشته باشد
اما اگر یکی برخورد کند کسر متفاوتی از جمعیت را از میدان بدر می برد ،
بنابراین این رخدادها احتمال وقوع کمی دارند اماعواقب بسیار وخیمی دارند
اگر با زمین برخورد کنند ،اثرات جهانی خواهند داشت
آنها نه تنها یک قاره را بطور کامل با دقیقاً یک کوج انفجار سنگین نابود میکنند
بلکه مواد بسیار یبه داخل هوا جهانده میشود
و تمامی اطراف سیاره را چون پتویی در بر می گیرد
و انمسفر خودش تا هزار در جه یا بیشتر بالا می رود
و همه رستنیها در سراسر دنیا بالاتفاق
به شعله های آتش تبدیل میشوند
فاجعه حتی میتواند با اجسام کوچکتر نیز رخ دهد
لذا کنگره اکنون از ناسا می خواهد تا همه اجسام نزدیک زمینی را که قطری برابر 152 متر دارند را رصد کند
که به پهنای میدان ورزشی رم است
شئی به آن اندازه میتواند یک ناحیه شهر نشین یا حتی یک ایالت کوچک را دچار تلفات زیادی بکند
وآنچه که دانشمندان را بیشتر نگران میکند شهابسنگهایی نیست که کشف کرده اند
بلکه آنهایی است که تاکنون پیدا نشده اند
بسیار خوب، در حال حاضر تقریباً 2000 جسم آسمانی وجود دارد
که ما نتوانسته ایم تاکنون برخورد آنها را با زمین منتفی بدانیم
فضانورد سابق شوئیکارت در امر تهدید ان ایی اُ ها یک قدم جلوتر رفته است
او قبل از آنکه کنگره در خواست ایجاد
یک آژانس دولتی مخصوص جهت قبول مسئولیت
حفاظت عموم از صخره های فضایی را بکند ، در کار بود
امروزه ما آن فن آوری را داریم تا از برخورد
اشیاء نزدیک زمینی به زمین ممانعت به عمل آوریم
برای مابقی تاریخ
منظورم این است که ما به راحتی می توانیم اکنون
شکل منطقه ای منظومه شمسی را آنچنان تغییر دهیم
تا بقای خود را تداوم بیشتر یبدهیم
سئوال این است: که آیا ما میخواهیم یا نمی خواهیم راهی را برویم که دایناسورها رفتند؟
اما شوئیکارت منتظر کنگره نمی ماند تا این مشکل را حل کند
او طرحهای خود را برای نجات سیاره از برخورد بعدی شهابسنگی با زمین دارد
سخت است که باور کنیم زمین برای بیش از 4.5بیلیون سال دوام آورده است
زیرا از زمان طفولیتش این سیاره مرتباً آماج ضربات بوده است
همانند یک بوکسور دنیای ما مرتباً مورد حمله بوده است
از ناحیه خرده سنگهای که هر ساله وارد مدار ما می شوند
اما در آینده ممکن است زمین ضربه فنی شود
فضانورد آپولو9 سابق راستی شوئیکارت از مرعوب شدن
توسط شهابسنگها امتناع می کند
و اکنون او اماده دفاع از زمین در برابر این صخره های زیان آور می باشد
ما دریافته ایم که این اجسام نزدیک زمینی
همواره در اطراف ما در پروازند
و ما مرتب و مرتب این توانایی را کسب کرده ایم تا محیطمان را طوری تغییر بدهیم تا
بقای خود را تداوم ببخشیم
2004MN4, شوئیکارت مخصوصاً به یک خرده سیاره بنام 2004ام ان4توجه دارد
که بیشتر بنام آپوفیس شناخته شده است
صخره ای خال خالی با قطری حدود 228 متر
که در سال2004از نزدیکی زمین عبور کرد
اکنون دوباره تصمیم دارد بطرز خطرناکی به سیاره ما نزدیک شود
این امر در روز جمعه سیزدهم آپریل 2029رخ خواهد داد
...بنابراین در سال2029
آپوفیس به ما نزدیکتر خواهد شد
که از ماهواره های مخابراتی در گردش به ما نزدیکتر می شود
آنقدر نزدیک خواهد شد که مردمی که در جای درست قرار داشته باشند می توانند آپوفیس را که کنارزمین
میگذرد با چشم غیر مسلح ببینند
شما حتی نیاز به یک دوربین دو چشمی هم ندارید
چون این خرده سیاره بسیار نزدیک زمین می شود
در سال 2029 آپوفیس به احتمال بیش از 99 درصد بدون برخورد از کنار زمین می گذرد
اما اگر آپوفیس با فاصله ای دقیقاً برابر30398کیلومتری از زمین عبور کند
ممکن است به داخل سوراخ کلید جاذبه زمین بیفتد
ناحیه ای باریک در فضا به پهنای 0.8کیلومتر
اگر چنین شود جاذبه زمین میتواند آپوفیس را تکانی داده
و جهتش را تغییر دهد
موجب خواهد شد که بازگشته و هفت سال بعد با زمین برخورد کند
در سیزدهم آپریل 2036
اثر جاذبه زمین موجب انحنای مسیر آن میشود
و لذا آپوفیس مدارش دقیقاً به اندازه ای وسیعتر می گردد که
هفت سال بعد بر خواهد گشت و با زمین برخورد می کند
اکنون آپوفیس یک در 45000شانس این را دارد که
در سال 2036ضربه مهلکی به زمین بزند
اما حتی این احتمالات هم دانشمندان را درجایگاه شرط بندی قرار می دهد
چیزی که برای دانستن وجود دارد این است که یک شانس در45000شاید عمل کند
و با زمین برخورد داشته باشد اما آنچه که شما دوست دارید بدانید این است که
اگر یک شانس در یکصد باشد یا یک شانس در ده باشد چی
اگر فقط احتمال یک در یک باشد که با زمین برخورد کند چه؟
شوئیکارت معتقد است ما باید آپوفیس را به عنوان
هر فاجعه طبیعی قلمداد کنیم
او حتی نقشه محلی را که ممکن است آپوفیس با آنجا برخورد کند کشیده است
شما روز برخورد را میدانید ،زمان آنرا میدانید
انحراف مداری را دارید و میتوانید نقشه ای طراحی کنید
وانچه که آن نقشه نشان میدهد چیزی است که من به آن مسیر خطر نام نهاده ام
همه مسیر در امتداد سیاره رو طی میکنه
با بررسی آن میبینم که احتمال بالایی از برخورد وجود داره و میگویم
واو! میدونید ،کجا ممکنه بخوره؟
بر اساس بررسیهای شوئیکارت
آپوفیس میتونه د رهر نقطه ای در امتداد مسیر خطر برخورد داشته باشه
از سیبری غربی شروع میشه
طول و پایین اقیانوس پاسیفیک رو نزدیک کالیفرنیا طی میکنه
بعد آمریکای مرکزی رو رد میکنه و در آفریقای غربی مسیر تموم میشه
شوئیکارت یه سناریوی مو بر اندام راست کن رو مطرح میکنه که آپوفیس ممکنه بر اون اساس عمل بکنه
خرده سیاره میتونه در اقیانوس کبیر جدا از ساحل کالیفرنیا به زمین بخوره
با نیرویی بیش از یک میلیون مگا تن تی ان تی
چنین برخوردی میتواند در پهنای 8کیلومتر و عمق
2700متر در آب شکاف و حفره ایجاد کند
که موجب یک سونامی لجام گسیخته ای میشود
که امواجی با ارتفاع15متر کوبنده و بیباک خط ساحلی را مورد حمله قرار می دهد
و منجر به تلفات غیر قابل تصور انسانی می شود
خرده سیاره ای با هزاران متر قطر
برخوردش با اقیانوس معامله خوبی نیست
صدها بیلیون دلار ضرر مالی برای چنین رویدادی
دانشمندان امرزه روی فن آوریهایی کا ر میکنند
تا برای چنین برخوردهای کیهانی از پیش آمادگی داشته باشند
یک نظر این است که خرده سیاره را منفجر کنیم
اما بعضی نظرات میگوید این کار خود مشکل را پیچیده تر میکند
زیرا چندین قطعه مجزا زا خرده سیاره به جای یکی به سمت ما خواهد آمد
متعاقباً ماموریت جدید شوئیکارت
تغییر دادن مدار خرده سیاره هایی است مه میتوانند با زمین برخورد کنند
آنچه که شما مایلید انجام دهدید اساساً
تغییر مدار خرده سیاره بسیار بسیار به آرامی است
تغییر سرعت آن در حد یک ده هزار مایل در ساعت
بطوری که به جای برخورد با زمین از کنار آن بگذرد
همکاران روستییک طرح مفهومی را ابداع کرده اند
از یم فضا پیما که بتونه خرده سیاره ها بخصوص آپوفیس را منحرف کند
با یدک کردن محموله خرده سیاره ها به دور از زمین
اما به جای طناب پیچ کردن صخره مثل یه گاو نر د رنمایش سوار کاری
یک جلو کشنده می تواند در جلوی آن حرکت کرده و از جاذبه به عنوان یک طناب کشنده استفاده کند
هرگاه به مقدار زمانی کافی رد جلوی یه خرده سیاره قرار گیرید
و به اندازه کافی به آن نزدیک باشید اما با آن تماس نگیرید
شما سرعت آنرا زیادتر خواهید کرد یا اگر در پشت آن قرار گیرید
در حینی که آن رو به جلو حرکت میکند . آنوقت به آرام یمنجر به کند شدن سرعتش می شوید
ما میتوانیم مدار یک خرده سیاره را اگر در زمان داشته کافی
راجع به آن اطلاعات داشته باشیم،تغییر دهیم
اگرچه در گذشته یک کاوشگر فضایی بر روی یک خرده سیاره فرود آمده است
مشگل ترین نظر اقدام به یک ماموریت انسانی است
زمانی که بر روی یک صخره فرود آمدیم فضانوردان میتوانند یک کنترل از راه دور رادیویی نصب کنند
تا محل تقریبی آنرا ردیابی نمایند
میتوان از یک ماموریت روباتیک برای رفتن بر روی خرده سیاره و فرود بر آن استفاده کرد
نمونه ای برداشت و دوباره باز گشت. این کار چندان مشکل نیست
آنچه که بوسیله یک ماموریت انسانی بدست می آید این است که آنها میتوانند
در رابطه با مناطق جالب بر روی سطح خرده سیاره واکنش نشان دهند.میتوانند اینجا
آنجا،آنجا بروند.و نیازی نیست که به کنترل از راه دور تکیه کنند
مرز نیکاراگوئه...
شوئیکارت اصرار دارد که ما بایستی در حالت فوق آماده باش در رابطه با خرده سیاره آپوفیس باشیم
و دلائل او نشنیده نمانده است
اکنون ملل متحد طرحی دارند تا پیمانی منعقد کنند
تا این امر روشن شود که چه کسی مسئول
منحرف کردن خرده سیرات باشد
کار خطایی است که ما احساس بی مسئولیتی کنیم
با وجودی که میدانیم این امر رخ خواهد داد و ما دست روی دست بگذاریم و هیچ کاری انجام ندهیم
اما خرده سیاره ها و دنباله دارها تنها تهدیدات در عمق فضا نیستند
زمین فراز های خود را داشته است زمین نشیبهای خود را داشته است
شما هرگز نمیدونید که د رگوشه کنار فضا چه روی میدهد و بسیاری از آنها خوشایند نیستند
در کهکشانهای دور دست مهاجمین کهکشانی در کارند
تهدیدی در پایان حیاتی که میشناسیم بر روی سیاره
در هر روز سه طپش نورانی عجیب در پهنای آسمان روی می دهد
که هر کدام صدها بار از کل تجهیزات هسته ای کل دنیا قویتر است
:اما ساخته دست بشر نیست
و اگر یکی ار آنها به اندازه کافی نزدیک زمین باشد
میتواند کاملاً حیات را از سیاره ما براندازد
اغلب ساکنین زمین از خطرات بالقوه در فضا بی اطلاعند
اما لیست این خطرات طویل و پیشرونده است
تصور کنید که
درون کهکشان خودمان،راه شیری،یک ستاره بزرگ منفجر شود
یک توده عظیم انرژی کشنده به سمت سیار ه ما بفرستد
این یک پرتابه اشعه گاما است
عظیمترین انفجار بعد از بیگ بنگ که هستی را تکا ن میدهد
در شهرها و کشورها رو یزمین هیچ اخطار آگاه کننده ای
از آنچه که رخ خواهد داد وجود ندارد
و بعد برخورد رخ می دهد
اون میتونه معادل این باشه که در یک مایلی هیروشیما در هنگام انفجار اتمی در آن بایستیم
در هر نقطه ای در روی زمین
تشعشع منتشر شده لایه اتمسفر بالایی رو منهدم میکنه
لایه ازن ما برشته و نابود میشه
در امتداد اتمسفر بشریت تحت تاثیر اشعه می سوزد و میمیرد
اشعه ای که یکصد برابر مقدار کشنده توانایی دارد
با انهدام لایه ازن در جه حرارت زمین به شدت افزایش می یابد
و طوفانها ،گرد بادها و سونامی هایی را دامن می زند
بیشتر حیلت بر روی سطح زمین و آبها نابود میشود
این به نظر شبیه افسانه های علمی می آید
اما قطعاً با برخورد یک توده اشعه گاما رخ خواهد داد
توده ای که از صد سال نوری آنورتر بیاید
فورانهای اشعه گاما در هستی از بیشترین درخشش برخوردارند
از آنجائیکه منشاء آنها بسیار دور است
و با این وجود هنوز درخشانند پس بایستی
از قدرت بسیار عظیمی برخوردار باشند
خیلی بیش از انرژی که خورشید می پراکند
در کل ده میلیارد سال حیاتش
به عنوان یک داتشجوی جوان
استان ووزلی همیشه به آزمایشهایی علاقه دارد که تکان دهنده باشد
اکنون کارهای این اختر فیزیکدان
بیش از بازی یک بچه است
او یکی از جستجو کنندگان کهکشان است
در تلاش برای کشف اسرار
پشت یک انفجار و پرتابه اشعه گاما
میدانیم که بسیاری سیارات و ستارگانی وجود دارند
در سراسر جهان هستی که ممکن است در آنها
تمدنهای بیشماری وجود داشته باشند که توسط طوفان اشعه گاما نابود شده اند
این شعله خاص پرتو افکنی
برای ائلین بار در سال 1960 رهگیری شد
در ابتدا اغلب منجمین معتقد شدند که این پرتابه های اشعه گاما
بایستی در کهکشان خودمان ،راه شیری ، وجود داشته باشند
زیرا که بسیار درخشان بودند
دلائلی برای آن وجود داشت، یکی این بود که اگر آنها خارج از کهکشان باشند
پس بایستی انرژی تقریباً باور نکردنی باشد
اما اکنون
حتی قویترین تلسکوپها
نتوانسته است موقعیت و فاصله آنها را تعیین کند
زیرا که انفجار
فقط برای چند ثانیه دوام می آورد
سپس ناپدید می شود
اما بعد منجمین به فکر این افتدند که
پس تاب آنها چه میشود؟
انفجارات کیهانی اختصاصاً بعد از وقوع بعضی بقایای درخشان از خود باقی می گذارند
که گاهی برای روزها یا هفته ها دوام می آورد
در اوخر سال 1990
ماهواره ها از دوربین های تکامل یافته
و رد یابهای اشعه ایکس استفاده کردند
تا بالاخره یک پس تاب انفجار اشعه گاما را یافتند
آشکار شد که انفجار اشعه گاما در واقع منشاء کیهان شناختی دارد
که از جایی بسیار دور خارج از کهکشان ما می آید
از میلیونها و بیلیونها سال نوری دورتر
و این به آن معناست که مقدار انرژی بایستی د رحد نجومی باشد
در رابطه با اینکه یک انفجار اشعه گاما چقدر در خشش باور نکردنی
...دارد ایده ای بدست آوردید
ما میتوانیم درخشش خورشید خودمان را
بوسیله این ال ایی دی نسبتاً کم نور نشان دهیم
و می توانیم درخشش انفجار اشعه گاما را بوسیله نور افکنی
خیلی خیلی قوی که پشت منه
نشان دهیم
با درخشش باور نکردنی آن
متاسفانه یا این مقیاس
نور افکن به اندازه کافی نورانی نیست
تا انفجار اشعه گاما را بطور کامل نشان دهد
و در واقع ما برای این مقایسه به صدها بیلیون از این نور افکنها نیاز داریم
تا مقایسه مناسبی انجام داده باشیم
پرتابه اشعه گاما معادل
با درخشش یک میلیون تریلیون خورشید است
این انفجار مهیب می تواند زمین را به نابودی نزدیک به کامل بکشاند
اما چه چیزی موجب آن می شود؟
ما کاملاً متقاعد شده ایم که عموم انفجارهای اشعه گاما
از مرگ یک ستاره عظیم بوجود می آید
حد اقل ده برابر توده خورشید
و از طرف دیگر چنین ستارگانی نادر هستند
ووزلی یه مدل در هم کوبنده زمینی را طراحی کرده است
که چه مقدار پرتابه اشعه گاما زمانی که یک
ستاره بسیار عظیم میمیرد ،ممکن است تولید شود
ستاره به یک سیاهچاله تبدیل میشود
سیاهچاله ها زمانی تشکیل میشوند که یک مجموعه ای از ماده متراکم شوند
د رحد چنان چگالیی که
نور هم نمیتواند از آن بگریزد
اما ووزلی پیشنهاد میدهد که بعضی از ستارگان
در برابر مکیده شدن به داخل سیاهچاله مقاومت می کنند
در نتیجه یک صفحه به شدت و سرعت چرخان از ماده اطراف آن شکل میگیرد
در عرض چند ثانیه فوران های پلاسما از قطبین چرخان آن به بیرون میریزد
این شعاعهای انرژی اشعه های گامای خطرناکی را به داخل فضا می فرستد
پس اگه بتونین تصور کنین که یک میوه ای رو یا
یک جور گوی کروی رو در حد تبدیل کردنش به یک نقطه کوچک بفشریم
مواد درونش از دو طرف به بیرون فوران میکنه و در این مورد
این فشردگی خیلی سریع اتفاق می افته
و ما اینجا داریم از مقادیر بسیار عظیم ماده صحبت میکنیم
در همون زمان که پرتابه های اشعه گاما فوران میکنه
ستاره در حال انقباض منفجر میشه
یا در نهایت به سوپر نوا(ابرنو اختر)تبدیل میشه
یکی از دلائلی که پرتابه های اشعه های گاما به شدت و بطور باور نکردنی درخشان هستند
این است که اونها مقادیر عظیم از انرژی رو در بر گرفته
و این انرژی رو روی یک منطقه خیلی کوچک در فضا متمرکز میکنند
از هر 300 پرتابه اشعه گاما که روانه میشوند
فقط یکی از آنها در جهت ما نشانه گیری میشود
و لذا ما فقط یکی از 300 تا را میبینیم
حتی اگه یه پرتابه اشعه گاما در فاصله نه صد سال نوری
بلکه در فاصله هزار سال نوری ازما رخ بده
زمین مواجه با انهدام آخر دنیاییش میشود
اگر یک پرتابه اشعه گاما در فاصله صد سال نوری از زمین رخ دهد
تقریباً پانصد برابر خورشید نور افشانی خواهد کرد
نور افشانی که از اشعه گاما تشکیل شده است
انرژی که به اتمسفر خارجی زمین تحویل میشود
به اندازه یک انفجار هسته ای یکصدهزار مگا تنی میباشد
لایه ازن محو و نابود میشود
بارانهای اسیدی وسوختن های تشعشعی خواهیم داشت
سوختن همه روئیدنیها،شاید چیزی شبیه طوفان هسته ای
لذا یک انقراض جهانی در بسیاری از گونه ها رخ خواه داد
با این وجود طرف دیگر زمین که در معرض برخورد نبوده است جای خاص دیگری خواهد بود
چونکه اشعه های گاما از میان زمین عبور نمیکنند
و اگر شما در آن طرف زمین باشید،از تشعشع نخواهید سوخت
اما اثر محو لایه ازن
و تغییر ترکیب اتمسفر
سرانجام به طرف دیگر نیز خواهد رسید و اثرات ناشناخته ای بر جای خواهد گذاشت
از نظر آماری این رویداد مخوف
در کل دوره حیات زمین یک درصد شانس وقوع دارد
اما حتی چنین احتمال اندکی نیز قوت قلبی نیست
اگر در آن لحظه بر روی این سیاره بسر ببریم
...اگر در معرض پرتو قرار بگیریم
آن روز ،روز بدی برایمان خواهد بود
اگر چنین رویدادی رد کهکشان ما رخ دهد و پرتو به سمت شما بیاید
به غاری بروید و مخفی شوید
زیرا که تشعشع بسیار پر انرژی خواهد بود
نوعی انرژی که مولکولهای بدن شما را متلاشی خواهد کرد
و شما هرگز نخواهید خواست که در آن هنگام وجود داشته باشید
در حال حاضر هیچ ترفند دفاعی در حفاظت ما
از پرتابه های اشعه گاما اگر در نزدیکی زمین رخ دهد،وجود ندارد
این پرتابه ها با سرعت نور حرکت میکنند:186000مایل در ثانیه
در زمانی که توسط ما رد یابی میشوند،چه بسا قبل از آن به زمین اصابت کرده باشند
پرتابه های اشعه های گاما برای زمین و همه
آنچه که بر روز زمین به سر میبرد و زنده است
دارای زیان اساسی است
اما آنطور که ما فهمیده ایم،آنها نادرند
و چیزهای دیگری در آسمان وجود دارند و
نیز بر روی زمین که بسیار خطرناکترند
رویدادهای فاجعه آمیزی که در بعضی گوشه و کنار جهان هستی بطور معمول متبلور میشوند
و یک روز یکی از انها طوما ر زندگی زمین را در هم خواهد پیچید
بیشتر زمانها حرکت ما بدورخورشید
آرام و بی حادثه مثل این چرخ و فلک میباشد
و تا زمانی که چیزی سر راه ما قرار نگیرد
میتوانیم اینگونه میلیونها سال پیش برویم
اما دیر یا زود میدانیم که این سواری آرام پایانی خواهد داشت
فقط نمیدانیم کی
چه بد که سیاره ما در نهایت پایانی خواهد داشت
و از همه آن بسیار چیزهایی که برای ما حیات را به ارمغان آورده است،تهی خواهد شد
زمین به عنوان سومین صخره از خورشید مکان دنج و گرم ونرمی برای حیات بوجود اورده است
برای بیش از 4بیلیون سال خورشید همراهی مهربان بوده است
گرمی بخش و تغذیه کننده سیاره ما
اما با گذشت زمان گرمای خورشید ما به دشمنی برایمان تبدیل خواهد شد
خورشید و زمین ارتباطی بسیار منحصر به فرد با یکدیگر دارند
زمین گرمایی خاص دارد،اندازه ای خاص ، و بر روی خود صاحب حیات
و اقیانوسها.و همه اینها به خورشید وابسته است
خورشید بنیان وجود حیات بر روی زمین است
و نیز خورشید بنیان نابودی آن نیز خواهد بود
تعادل ارتباط بین زمین و خورشید مختل خواهد شد
هرگاه مادر خورشیدی ما واقعاً گرمای خود را افزونتر کند
از طریق سوزاندن هیدروژن به هلیوم ،خورشید گرمتر میشود
چهار اتم هیدروژن به یک اتم هلیوم تبدیل میشوند
که به معنای وجود ذرات سوختی هستند
در درون خورشید به رقص و پایکوبی مشغولند(جذبه اوست چنین شور و نوایی دارند)م
و این رخداد اساساً به این معنا است که خورشید مجبور است
جهت بقای خود گرمتر و درخشانتر شود
در حینی که مرکز خورشید داغ تر می شود قسمت خارجی آن ورم کرده متسع شده و قرمز رنگ میشود
اگر شما یک آتش افروخته بزرگ داشته باشید همه چوبهای هیزم را در وسط بر روی هم انباشته میکنید
و در نقطه ای قطعات هیزم کافی میسوزد و یکهو بر روی هم فرو میریزد
و در این حالت فورانی بزرگ ازذرات آذرخش مانند بوجود می آید و آتش درخشانتر میشود
به گفته دیگر این شبیه حالت خورشید است زیرا خورشید
در حال حاضر هیدروژن را به هلیوم می سوزاند
...و هلیوم خاکستر آن است،اگر اینگونه بپسندید
و بعد در حینی که خورشید به اندازه کافی در خود فرو میرود،خاکستر باز درخشش می یابد
و هلیوم می سوزد و به کربن تبدیل میشود
و اینجا است که همه چیز واقعاً داغ می شود
در این نقطه خورشید به یک غول سرخ گسترش می یابد
و اغلب حیات پیچیده و پر سلولی را بر روی زمین می سوزاند
زمانی که خورشید به یک غول سرخ بدل می گردد،30 برابر اندازه کنونی می شود
لذا در واقع سطح خورشید از مدار عطارد خواهد گذشت
شدت روشنایی خورشید 1000 برابر بیشتر خواهد شد
این امر زمین را به شدت داغ میکند طوری که
پوسته خارجی،صخره ها،قسمت خشکی زمین....ذوب و گداخته خواهد شد
کل سیاره به گویی آتشین از گدازه تبدیل میشود
...خورشید سیارات داخلی را بریان می کند
با وجود آنکه خورشید قرمز و سردتر می شود
زمین بسیار داغتر میگردد
دقیقاً آنچه از زمین میماند همانند زغال های نیم سوزی است که در منقلی مملو از زغال چوب باقی میماند
و لذا بدا به حال حیات بر روی زمین
و در این مرحله به قولی هنوز سرانجام زمین به انتها نرسیده است
به عنوان یک غول سرخ خورشید از نظر اندازه نوسان خواهد کرد
قبل از آنکه بصورت یک کوتوله سفید در خود فرو رود
خورشیدی که آنسان عظیم بود،ناگهان به خورشیدی
بسیار کوچک و به شدت چگال تبدیل میشود
تقریباً فقط به اندازه زمین
آنجا در وسط منظومه شمسی ما چنباتمه می زند و آرام میگیرد
خیلی خیلی کم سوتر از آنچه که قبلاً بود
و همه چیز به سردی می گراید و آنگاه جسمی که بیش از این
دیگرانرژیی تولید نمیکند ،خود نیز با سرما آشنا میشود
سرنوشت نهایی منظومه شمسی سرما و انجماد خواهد بود
بشریت احتمالاً به سیاره دیگری نقل مکان خواهد کرد
و یا قبل از آنکه خورشید زمین را به یک توپ یخ زده تبدیل کن،منقرض شده است
با این حال ممکن است خورشید دنیای ما را زودتر از حیات تهی سازد
اگر خورشید در مرحله غول سرخ به ما نرسد
میتواند زودتر از آن درست موقعی که
آنقدر درخشان میشود که موجب تبخیر همه اقیانوسها می گردد،به ما دست اندازی کند
آب یک جزء ضروروی برای حیات ماست
و بنابراین اگر زمین واقعاً همه آب خود را زا دست بدهد،آنگاه دلیل دیگری فرا دست می آید
که چرا حیات میتواند از زمین رخت بربندد و این دوباره از خورشید است
برای زمین شاید راههایی باشد تا از این دام مرگ رهایی یابد
خورشید همانطور که متورم میشود شروع به از دست دادن ماده نیز میکند
خیلی بیشتر از آنچه که هم اکنون از دست میدهد
و البته اگر کم جرمتر شود
کمتر میتواند زمین را بدور خود نگه دارد
زمین دورتر می رود،به مداری وسیعتر
و لذا نوعی مسابقه بین خورشیدی که در حال اتساع و افزایش حرارت است
و زمین که در واقع در حال فرار میباشد روی می دهد
زمینی که ،آشکا راست اندکی آنسوی تر از آتشی که هر لحظه داغتر میشود، میگریزد
اگر سیاره ما به نحوی موفق شود از بریان شدن
یا یخ زدن بواسطه خورشید بگریزد
آینده آن به شدت غم افزا و بی پناه باقی می ماند
اینجا مکانی است پر از ماجرا
سواری هایی که معده تان را به گلویتان بالا می آورد
...چیزهایی که به هم برخورد میکنند،وسائلی که ترس را بر می انگیزانند
این مکان بسیار شبیه زمین ماست که بدورخورشید می گردد
اما هنگامی که زمین به صدمه ای دچار می شود یا زمانی که همه چیز شروع به از هم پاشیدن می کند
سواری واقعاً میتواند به آخر برسد
نمیدانم که آیا این به معنای پایان جهان است
چونکه من زمان را دوست دارم، من در آن زندگی میکنم
پس سخت است که آخر الزمان را تصور کنیم
امروزه دانشمندان به سرنوشت ناگزیر مان می اندیشند
در آینده ای دور ،زمین و کل جهان هستی
ممکن است با عفریت کیهانی نهایی روبرو شوند
هیچ کس توقع ندارد که کشنده ترین دشمن زمین در میان ستارگان پرسه بزند
اما در آینده،و بدون هیچ اخطار قبلی
یک فرشته مرگ کیهانی موجب قیامت کبری نهایی خواهد شد
تاریکی شرارت بار جهان هستی را از هم خواهد درید
کهکشانها خودشان از هم دریده خواهند شد
ستارگان و سیارت به ذرات خرد پاره پاره خواهند گشت
"The Big Rip". رویداد قیامت نهایی شکافت بزرگ نامیده میشود
و هرگاه آغاز شود توقفی بر ۀن مترتب نیست
تا زمانی که هر اتم و هر هسته اتمی در جهان هستی همچون گوشت ریز ریز شده ای دیگر وجود نخواهند داشت
شکافت بزرگ در واقع پایان جهان است
اینگونه نیست که ما در جشنی آخرین نفرات هستیم، و سرگردانیک که کجا برویم
وما بتوانیم برویم و کار دیگری انجام دهیم
دقیقاً مثل آن است که همه چراغها خاموش شده است
و جهان هستی به سادگی تمام شده است
فیزیکدانان نو آور روبرت کالدول و مارک کامینوکووسکی
نظریه شکافت بزرگ را پیشنهاد دادند
یک فرضیه شوم در باره سرانجام جهان هستی
،ما اینگونه می اندیشیم که جهان هستی که در حال حاضر در حال گسترش است
میتواند به یک نقطه حد اکثر در گسترش برسد
شکافت بزرگ ایده ای است که در آن گسترش وانبساط عالم
نه تنها تداوم و شتاب دارد
بلکه همانگونه که پیش میرود منجر به شکافت و از هم پاره شدن همه چیز میگردد
کالدول و کامینوکووسکی حساب کردند که عالم هستی با یک سرعت
هشدار دهنده و افزایش یابنده در حال گسترش است
و یه چیزی اونجا وجود داره که مثل یک مکنده همه چیز رو داره به سمت خارج میمکه
عملی شبیه عملکرد جوخه پلیس کهکشانی
این دانشمندان جوان به دنبال یافتن کُشندگان کیهانی هستند
آنها به یک پدیده اسرار آمیز بنام انرژی تاریک
به عنوان مقصر باور دارند
درک اینکه انرژی تاریک چیست
احتمالاً هدف شماره یک کیهانشناسان در امروز است
انرژی تاریک،تاریک است. لذا دیده نمیشود
ما میتوانیم وجود آنرا حس کنیم از طریق
اثراتی که روی رفتارهای جاذبه ای در عالم میگذارند
...ممکنه یه مقدار انرژی تاریک در این اتاق ،زیر صندلی وجود داشته باشه
فقط هنگامی که در مقایسهای واقعاً طولانی کیهانشناسی
به پهنای بیلیونها سال نوری به خصوصیات آن مینگریم
تازه شروع میکنیم به متوجه شدن
که انرژی تاریک چه اثرات تجمعی دارد
او موجب میشود که مواد از یکدیگر بدور رانده شوند
و در انبساط عالم سهیم میگردد
و سرعت این انبساط را افزون میکند
ادوین هابل که بعد از وی تلسکوپ هابل بنامش نامگذاری شد
اول فردی بود که درسال 1920 دریافت که عالم در حال گسترش است
اما تا سال 1998هنگامی که یک
گروه مبرز از دانشمندان میزان این گسترش را اندازه گیری کردند
متوجه نشده بودند که این گسترش همانند قطاری افسار گسیخته است
یک قیاس و شباهت قشنگ اینه که تصور کنیم عالم
فضاهای سه بعدی است نظیر سطح یک
بادکنک پلاستیکی که من دارم بادش میکنم
بسیار خوب،من میخوام بادکنک رو به عنوان نمایشی از
اثرات انبساط عالم باد کنم
در این حالت بادکنک بزرگتر میشه و نمایشی از گسترش و
انبساط کهکشانها به دست میده
...اولین کهکشان، یکی دیگه
- اینا کهکشانها هستن... - باشه
-اونی که اونجاست - .بسیار خوب،خونه ماست
همانطور که عالم انبساط می یابد همه کهکشانهای دیگه از ما دورتر میشن
در گسترش معمولی هر کهکشان به همون اندازه خودش باقی میمونه
اما اگه شما یک گسترش فوق شتابدار داشته باشید
اونوقت کهکشانها میتونن در درون خودشون هم انبساط و گسترش پیدا کنن
که یه جورایی اینجا داره نشون داده میشه
اگه میتونستم اونو به اندازه کافی برای نمایش شکافت بزرگ سریع باد کنم
اونوقت بادکنک میترکید
مثل این میمونه که فضا زمان قادر به تحملش نیست....-اینجوری
و به یک پایان میرسه
صدایی که ما دقیقاً با ضربه زدن به داخل بادکنک ایجاد میکنیم
همون شکافت بزرگه
بر اساس نظریه کالدول و کامینوکووسکی
هیچ امیدی در بقای عالم در جریان شکافت بزرگ وجود ندارد
آنها حتی در باره شمارش معکوس این واقعه قیامت گونه نیز فکر کرده اند
شکافت بزرگ تا اندازه ای مرحله به مرحله عمل میکند
و بطور پیشرونده ای عالم را لایه به لایه از هم میدرد
از بیرون شروع کرده و به داخل میرود
از مقیاسهای بزرگتر شروع میکند و به سمت مقیاسهای کوچکتر می رود
یک بیلیون سال طول میکشد تا مجموعه های کهکشانی از هم جدا و دریده شوند
سپس صدها میلیون سال طول میکشد تا خود کهکشانها از خود جدا و پاره پاره شوند
و بعد به همین نحو تا سطح اندازه منظومه شمسی
از صدها هزار سال صحبت میکنیم
...و سپس از هم پاشیدگی خود زمین رخ خواهد داد
.در کمتر از یک ساعت
نوعی جذابیت در این فکر است که این رویدادها به چه میمانند
اگر من درون یک کپسول حفاظتی قرار داشته باشم و اوضاع را نظاره گر باشم
ممکن است تاریکی در حال بلعیدن را ببینم که به سمت ما یورش می آورد
در آن لحظه من دیگر قادر نخواهم بود بیش از این ستاره ای را ببینم
زمین لایه به لایه پوسته پوسته میشود و فرو میریزد
و به بیرون پرتاب میشود
هر چیزی در ما،مولکولهایی که ما را به هم یکپارچه نگه داشته اند
...از ما منفصل میشوند و
...هر اتمی که بدن شما را تشکیل داده اند بسوی
بسوی...بیکرانگی و بینهایت به پرواز در می آیند
در یک دوره بسیار کوتاه زمانی
خوشبختانه بشریت نیازی به نگرانی در باره شکافت بزرگ ندارد
کالدول و کامینوکووسکی تخمین میزنند که این واقعه در عرض پنجاه بیلیون
سال دیگر به اوج خود خواهد رسید
زمانی که عالم به سنی بیش از سه برابر سن کنونی خود میرسد
چقدر برای ما خنده دار خواهد بود که سعی کنیم در یابیم
که آیا این رویدادی است که واقعاً قصد دارد چهره نشان دهد
یا سناریویی از یک داستان علمی تخیلی ترسیم کنیم
از آنچه که ممکن است روی دهد و فکر اینکه چه چیزی برای خود ما رخ خواهد داد
آیا تهدیدهایی که در ژرفای فضا وجود دارند واقعی اند؟
آیا خورشید فردا میتواند به ما صدمه بزند؟
و دیگر تهدیدات در آینده دور
اما یک چیز قطعی است
چیزی طومار هستی زمین و احتمالاً کل عالم هستی را در هم خواهد پیچید
در نهایت و برای همیشه
مسئله و تفاوت فقط در زمان است
عبرت انگیز است که گاهی به این بیندیشیم که حیات ما
اینجا بر روی زمین چقدر شکننده است
به این بیندیشیم که شاید قرار نیست برای ابدیت در اینجا مستقر باشیم
شاید امیدی باشد
...اما...آنطور که اوضاع به نظر میرسد
جهان فقط تمام میشود
و همین